به رفتن بیاندیش، زود رسیدن را رها کن

وقتی بشارتی نیست

- 39-

 دير يا زود رسيدن، مهم نيست، بلكه اين، رفتن است كه اهميت دارد. مي‌توان سالك و رونده بود. در راه، گام برداشتن شرط است. مابقي تصورات انسان از رسيدن، امري است گرفتار بُعد زمان و مكان. وقتي كه خويشتن را ماوراي زمان و مكان ببيند، ديگر چنين چيزهايي به تصورش نخواهد آمد. جاري بودن است كه وجود آدمي را رشد مي‌دهد. و اين رشد، او را براي وصال آماده مي‌كند، براي رسيدن به چيزي كه خودش نمي‌داند چيست، ولي نام حقيقت را بر او گذاشته است.

نوشتن دیدگاه


تصویر امنیتی
تصویر امنیتی جدید