Sərbəst şeirlər 4

 

 

 

 

Şe´irin Qartalı

 

Zərrə tək Allaha çatmaq arzusuyla

Şö′lə çəkdin,

«Zat-i Heydər» dən söz etdin,

Gördün ənvarın haqqın.

Sən ?ələstə? bağlanıb,

Qalu-bəla dən dəm vurub,

Aldın iqrarın haqqın.

 

 

Arif-i ayati həqqsən,

Aşiq-i didar-i həqq,

Himməti! ey məhrəm-i əsrar-i həqq!

Kayinatə eylədin izhar sirri ləm yəzəl,

Mustafa və Murtəza övladına

Hər iki aləmdə, Allah

Yar etsin zatını.

 

«Arizin firdovs billəm

Gözlərin kövsər onun.»

Söyləyib, ol şah-i mərdan, Əli-yyi Murtəza,

Mustafa dürdanəsi

Heydər-i kərrar, imam həl əta

Vəsfi ilə başladın divanının başlanğıcın.

 

Eşq olsun, Himməti! Övladına,

Zikr-i xeyrin eyləyib,

Toplantı qurmuşlar sənə.

Sən şəhidlər mülkünün təqva yayan məddahısan,

Hidəcilər, Söhrəvərdilər diyarından gələn fəryadsan.

Baş əyir dünya sənin qarşında minlər dəf´ə,

Bax!

Tapmadı qəbrin əgər müstəşrəq-i yengi cahan,

Anmadı, zikr etmədi Edvard,

Ripka, səndən heç,

Gəl gör övladın bu gün,

Qur´anın bayrağı yüksəlmiş diyarda,

Yad edir hörmətlə səndən

Baş əyirlər

Dünyalar təqva-fəzilətlə dolu,

İncilər ilə coşan

Dərya kimi divanına.

 

Mən də bir şair kimi

İftixar ilə adın çəkdim bu gün

Ey dərin məzmunlu şe′rin qartalı

Himməti!

Bu gün sahib çıxan varmış sənə.

Qeyrət eylə, eşq ilə

Yad edir övlad səni.

Himməti!

Sən də əhsən söylə,

Övladın əcəb himmət edir...

 

 

Batı İti

 

Sən deyirsən qərbdə

-Avrupada, yengi dünyada-

Kimsə öldürmür

-Əqidə üstündə-

Kimsəni.

Bəs, bu fırtına nədir:

Bonada

Herskdə

Filistində

Şuşada

Kişmirdə

 

Yox qardaşım!

Yalandır.

Batı, yırtıcıdır

Qanlı şəfəqlər düşərgəsidir...

İnan buna.

 

Amma biz,

Tarix boyunca,

Hekmət dənizinə çevrildik.

Həkim Xuncilər,

Şəhabəddin Söhrəvərdilər

Hidəcilər yaratdıq.

«Cahan çün xal o xət o çəşm o əbrust.»

Dedik.

«Ki hər çizi be cayi xiş nikust.»

Söylədik.

 

Bir az dərin düşün

Atila, Teymur,

Mədəniyyət asarı miras qoyan sərdarlar

Dünyanın dörd bucağına hekmət yayan sərdarlar iydilər.

Amma sən gəl seyr et

Hitleri

Netanyahunu

Vasiluiçi

Quçaryani

Daha hər hansı bir batı itini.

O itlər babaları dalınca sümsünən köpəklər başçısı

Quldur

Rza xanı...

«Məmməd Nəfti»ni...

 

 

Oqul

 

Anam məni əllərilə

«Qızıl suya» velləyibdir,

«-Bura olsun vətən.»

Deyib.

Öz gümüşü tellərilə

Yay vaxtında yelləyibdir,

Ürəyimi sakit edib.

Qızmar odlu beşiyimdə layla deyib nəğmə qoşub,

Alıb məni qucağına dəniz kimi daşıb coşub.

 

Mən anamın ağır ağır

Günlərini qaraltmışam,

Gözlədiyi qoç olmuşam.

Ağ baş ana! olma fağır,

Yurdum üçün can atmışam,

Sanma hələ yorulmuşam.

Mən yenidən qaytararam sənin bahar başlarını,

Qoymaram ki düyün vursun birdə çatma qaşlarını.

 

Qırmız rənglə əzəl gündən

Qırılmayan ülfətim var.

Odur indi odlu günəm.

Danışmayın məhəbbətdən,

Namərd yada nifrətim var.

Haqlıyam ki mən öyünəm!

Əllərimdə göyə qalxan xırda-xırda bu məş′əllər

İmperyalizmin bağrına sökə-sökə edər səfər.

 

Denə yada agah olsun,

Ürəyimdən qalxan atəş

Ağca kölə dönməyəcək.

Qulağına denə alsın,

Burda olan parlaq günəş,

Sönməyəcək, sönməyəcək.

Donun yığıb gedəcəkdir od yurdundan çirkin zülmət,

Ellər ona bəsləyəcək həmişəlik dərin nifrət.

 

 

Aman Ərkim Sökülür

 

Ay ellər, ay obalar!

Deyim olun siz xəbərdar,

Ana Təbrizimdəki

Ucalan Ərkim

Ağlayır, yaş tökür,

Havar, havar,

Yoxdur qərar!

Ləhzə-ləhzə başından

Yeni-yeni daş kərpiçlər

Xarha xar tökülür

Aman! Ərkim sökülür!

 

Zamanlar olurdursa

Görmüş idi bu qoca dünya

Həm də səmada çıxan,

Qit´ələrdən qit´ələrə,

Aşıb varan

Ay ulduz,

Odlar ölkəsindən çaxan

Şüali sönməz günəş...

Həm qalxırdı göyə atəş!

Şanlı varlı cəlallı

Şənlik içrə qərq olmuş

Ərkimin dörd dovrəsindən,

İndi şahiddirlər həmən

Nurlu zirvə sahibi-

Olan Ərkin zavalına.

 

Yığmayırlar day yığva

İndi aşıqlar burada

Axmayırlar gözəllər

Onun şüayə qərq olmuş

Əfsanəvi unudulmaz

gözəl qəsirlərində.

Çalmayırlar aşıqlar saz,

Qopmayır day bülbülün

Boğazından əsla avaz.

 

Aman! aman! qurdu dut,

Ağır zülmət ağır sükut,

Bürüyübdür Ərk yurdun

Baxma belə məbhut-məbhut

Dayanma, qalx! axır xun!

 

Ölmiyəcəksən

 

Dinləyin:

Dinləyin çöllərdə qalan ağaclar.

Dinləyin siyrilmiş solmuş yamaclar.

Dinləyin uğurlu yalçın qayalar.

Dinləyin bir məni.

Könlümü basıbdır acı yaralar...

 

Qızıl od içindən törəmişəm mən,

Alovlar göylərə qalxıb köksümdən

Uçqan ruhum belə, sığmayıb yerə.

 

Yaşayıb günlərdə,

Yaşayıb aylarda.

Yaşayıb illərdə

Deyibdir ucadan dünyaya:

Şair!

Ölmiyəcəksən...

 

Səsini illərdə dinləyəcəklər,

Adını dillərdə söyləyəcəklər,

Çəkmələr altında qanın sızacaq,

Yazacaqdır:

Şair!

Ölmiyəcəksən...

 

Zindanlar canını çürüdəcəkdir,

Sanma ki ölümə yürüdəcəkdir,

Kündələr bu sözü yeridəcəkdir,

Satqınlara nifrət,

Şair!

Ölmiyəcəksən...

 

Güllələr canını dəlib keçəcək

Boğazını kökdən bir ip biçəcək,

Başın üstə bulud belə yağacaq:

Rahatca yat,

Şair!

Ölmiyəcəksən...

 

Ərkə öz yiyəsi yiyə duracaq,

Pinəli barmaqlar qılınc vuracaq,

Satqının, yaltağın qanı axanda,

Deyəcək xalq:

Şair!

Ölmiyəcəksən...

 

Burax alçaqları, qoy bağırsınlar

Səni güllələrə qoy çağırsınlar...

 

Alqış olsun sənə, yenə də alqış,

Ey geniş kütlənin dili, keşiyi,

Milyonlar şairi!

Arzular, umudlar, həsrət beşiyi,

Milyonlar şairi!

Ölmiyəcəksən,

Ölmiyəcəksən!

Milyonlar şairi,

Milyonlar şairi!

 

 

Aydın Üfüq

 

Göyərçinlərimiz bir gün tapılar

Gözəllik, məhəbbət əlindən tutar.

 

Öpüşdür ən kiçik nəğmə o gün, bax!

İnsanlar

Bir – birə

Qardaşdır ancaq!

Daha bağlamazlar ev qapıların

Qıfıl nağıl olar

Könül isə bəsdir

Diriliyə o gün.

O gün mə′nası hər sözün sevməkdir,

Son sözün çin, sözlər dalı gəzməzsən.

O gün ahəngi hər sözün həyatdır,

Son şe′rim çin mən də qafiyə dərdini çəkmərəm asla.

Bir gözəl nəğmədir o gün hər dodaq,

Ən kiçik nəğmə də öpüşdür ancaq!

Həmişəlik gəlsən sən o gün əgər,

Gözəlliklə bir olsa məhəbbət,

O gün ki bir də biz göyərçinlərə.

Yenə sərpək dənə...

 

Mənsə o gün üçün intizardayam

Hətta əgər belə daha olmayam...