Gəraylılar

Tac demişəm

Mən düzünə qədəm basdım,

Yaşa səni, yaşa yaylaq!

Yolların nəfəsin kəsdim,

Yaşa səni, yaşa yaylaq!

Arzu edirdim uşaq kən,

Oynayardım dağlarında.

Qismət oldu görüm səni,

Ömrümün son çağlarında.

Səndən köçən ağır elə,

Başım üstə tac demişəm.

Qaşqayı tək elim vardır,

Deyiləm möhtac, demişəm.

Düzgünəm mən, saf eşqim var,

Çeşmələrin sayaq axar.

Səhəndin uca başından,

Həsrətlə «Dena»ya baxar.

İnlə dağlar

Yolları yorub gəlmişəm,

Gəzə-gəzə, sinlə dağlar.

Gül çiçəklər gətirmişəm,

Ətəyinə çinlə, dağlar!

Uzaqlarda tozum qaldı,

Dövran məni zülmə saldı,

Yarımı əlimdən aldı,

Yağı gəldi kinlə dağlar!

El mənim dərdimi bildi,

Gözlərimdən yaşı sildi.

Sovlətim inkar edildi,

Sən də ağla, inlə, dağlar!

Yad gözündə sözüm oxdur,

Qəmim var, sevincim yoxdur.

Düzgünün nisgili çoxdur,

Al köksünə dinlə, dağlar!

Sənə Gəldim

Elm-ü-hünər mədinəsi,

Sultaniyə, sənə gəldim.

Tarixin odlu sinəsi,

Sultaniyə, sənə gəldim.

Yerin beşinci cənnəti,

Elin ən uca himməti.

Dinin mücəssəm qeyrəti,

Sultaniyə sənə gəldim.

Şamdan gəlirdi xəracın,

Misirdən, Çindən də bacın.

Yoxmuş acın, yalavacın,

Sultaniyə, sənə gəldim.

Mən düzgünəm, oğlun sənin,

Qurbət çəkəni vətənin.

Ürəyimə aldım qəmin,

Sultaniyə, sənə gəldim.

Axar Olsun

Sultaniyə! Əbhər dağın,

Köksünə gül taxar olsun.

Yenə alaçıq qurulsun,

Şah Bulağın axar olsun.

Korluq çəkməsin ellərin,

Dağlardan daşsın sellərin.

Ağ bəniz sarı tellərin,

Bayğın-bayğın baxar olsun.

Allah qorusun Zənganı,

Sənə baxş etsin elxanı.

Cəvanların qeyrət kanı,

İldırım tək şaxar olsun.

Qəlbimi burda quyladım,

Qamətinə boy boyladım.

Gözəllərini hoyladım,

Dönüb canım yaxar olsun.

Suyun Lildi

Köhullər işdən düşübdür,

Şah Bulağı suyun lildi.

Bir içim su içənmədim,

Həsrətinəm neçə ildi.

Olaram mən sənə bərdə,

Sən nərdəsən, oğlun nərdə.

Dərmansan hər qəmə dərdə,

Səndən axan qızıl güldü.

Söz qoşdum ürək dağladım,

Qussədən çələng bağladım.

Çoxlarına mən ağladım,

Dərdimi tək Düzgün bildi.

Bilur lalə

Əski bilur laləsini,

Hər gün səhər-səhər silər.

Tozun alar, parıldadar,

Durub bir anlıq seyr edər.

Tikər yorğun gözlərini,

Sanki dalar keçmişlərə.

Ağ birçəkli qadın anam,

Heç baxışın sərməz yerə.

Başı uca, gözü diri,

Laləsinə baxar, baxar.

Baxışının vüs′ətinə,

Yoldan gələr güllü bahar.

Gözlərinin şoasında.

Dözümlərdən nişanə var.

Doğruluqdan, düzgünlükdən,

Sədaqətdən təranə var.

Azərbaycan ellərinin,

Anasıdır mənim anam.

Qəlbdən qopan şe´rlərimin,

Aynasıdır mənim anam.

Qəlbində zərrəcə toz yox,

Təmiz bilur laləsi tək.

Safdır, təmizdir, arıdır,

Köksündə alışan ürək.

Ana Vətən, Ana Vətən!

Qəhramanlar diriləcək,

Önündə yad əyiləcək,

Oğulların seviləcək,

Şən gələcək, tez gələcək,

Ana  vətən, ana vətən!

Ətirlidir qoynun sənin,

Güllənəcək dərələrin!

Gedəcəkdir dərdin-qəmin,

Diləklərim açar çiçək,

Ana  vətən, ana vətən!

Yad bağırır yalan-yalan,

Mənə deyir: bizə inan!

Etmir bunu asla güman,

Səndən olmaz heç əl çəkmək,

Ana  vətən, ana vətən!

Bulaqların sərin sənin,

Çəşmələrin dərin sənin,

Uca zirvə yerin sənin,

Ən gözəlsən bunu bilək,

Ana  vətən, ana vətən!

Sən mənimsən, mənimkisən,

Sən biridin, bəs ikisən?

Ürəyimdə sən, təki sən,

Yer dutubsan, belə gərək!

Ana  vətən, ana vətən!

Gözəlikdə bir dənəsən,

Məncə, dünya təki sənsən.

Ancaq sənə bağlıyam mən,

Sərf etmişəm burda əmək,

Ana  vətən, ana vətən!

Dağlarında gül açacaq,

Qızıl günəş nur saçacaq.

İşığından qurd qaçacaq,

O günə gəl könül verək,

Ana  vətən, ana vətən!

Qan rəngində bayrağın var,

Dünyalarca növrağın var,

Yaz nəfəsli min dağın var,

Mən qoymuşam burda ürək,

Ana  vətən, ana vətən!

Sarı bülbül

Qəmlər səni cana gətdi,

Rəngin oldu sarı bülbül,

Qəlbin zalım qış avladı,

Gəl ağlama barı bülbül.

Köksündə odlandı ürək,

Gülünc olur burda istək.

Hanı keçmiş zamanlar tək –

Baxçaların bari bülbül.

Niyə seçdin sən zülməti,

Qəbul eylədin zilləti?

Bilmirdin bu həqiqəti,

Qışın olmaz ari bülbül?

Qara bulud yan gedəcək,

Qəhramanlar qan edəcək.

Gün dağdan qalxıb gələcək.

Əridəcək qarı bülbül.

Aşıq tərpədəcək sazı,

Qaldıracaq xoş avazi.

Görəcəksən yayı yazı,

Öyəcəksən yarı bülbül.

Bilirəm axir yaz gələr,

Günəş yerə nur sərpələr.

Yenə güllər işvə eylər,

Eyləmə çox zarı bülbül.

Girrik qızıl gül bağına,

Bənövşələr oylağına.

Yetər yarın qulağına,

Sən sızıldat tarı bülbül.

Düzgün deyir dönəcək il,

Yanağından qan–yaşı sil.

Sazı götür aç gilən dil,

Oxu oxu sarı bülbül.

Məni Hara Atırsan Sən?

Şair dostum dayan hələ,

Əlim bilmir yorulmağı.

Məni dinlə, məni dinlə,

Bilirsən ki özün belə.

Çox acıdır bir şairin,

Tək olmağı, tək olmağı...

Dağ döşünün bulağı tək,

Mən gözlərdən atılmışam.

Sanılmayır burda əmək.

Ayaq üstə duram gərək.

İllərdir düşmən oxuna,

Dutulmuşam, dutulmuşam...

Mənim şe′rim, mənim sözüm,

Ellərimə çatmayıbdır.

İntizarda susub gözüm,

Qaralıbdır hər gündüzüm.

Yad ellinin yalanı da,

Ürəyimə yatmayıbdır...

Öz yurdumda, öz obamda,

Qərib gəzib danılmışam.

Qələmimdən kağızlara,

Yaş tökmüşəm damla-damla.

Budur Neron budur Firon–

Atəşində yanılmışam.

Eşqi muqəddəs şairəm,

Sinəmdə var qızıl ürək.

Bura mənə olub vətən,

Məni hara atırsan sən?

Necə yumum mən gözümü?

Bir dünya var burda dilək...

Könlüm evi olub bərbad,

Qulaq verin siz a dostlar:

Həddən aşıb zülm-o-bidad.

Yersiz mən çəkmirəm fəryad.

El nisgili bir şairi,

Bilirsiz nə hala salar?...

Kəlam

Gözü ala şamlu qızı,

Sinəndə narı istərəm.

Gələcəyi yetirməyə,

Sənin tək yarı istərəm.

Öz elimə can demişəm,

Düşmənə qan-qan demişəm.

Sevgilimə yan demişəm,

Yar-i bidari istərəm.

Gözəl səni mən atmaram,

Yanından heç də getmərəm.

Hələ-hələ mən ötmərəm,

«Bəndə suvarı» istərəm.

Mənim ürəyim bidardır,

Sənindir hər nə ki vardır.

Əvvəlim axirim yardır,

Köməyi, yarı istərəm.

Mənim tək əş′ar yazanı,

Haqq yolu, şərti mizanı.

Öz içimizdə gəzəni,

Gözəl dildarı istərəm.

Tat dəyiləm mən əyiləm,

Düzgünüm var, ac deyiləm,

Kimsəyə möhtac deyiləm,

Sahib didarı istərəm.

Arx

Dağ döşündən açılan arx,

Ta haracan gedəcəksən?

Bilirsənmi nə vaxt, necə,

Harada sən itəcəksən?

Heç xəbərin varmı sondan?

Aşnasanmı gələcəklə?

Yara-yara yosma yeri,

Uğranırsan hara belə?

Bilirsənmi çixacaqdır,

Qabağına yol kəsənlər?

Şuş qayalar boylanacaq?

Zor edəcək sənə nələr?

Belə yeniş yenməkdə, sən,

Məqsədivi tanırsanmı?

Axışları oya-oya,

Bağırırsan dəli-dəli!

Sarı köynək

Yan düşmüşdü, anasından,

Bir balaca sarı köynək.

Cəh-cəhindən duyulurdu,

Başına bəla gələcək.

Bir şərarət kənd uşağə,

Otladırdı quzu-qoyun.

Şapand-qaya tavlayaraq,

Çıxardırdı minlər oyun.

Köşənləri gəzə-gəzə,

Gəlib çatdı o çəmənə.

Gördüki bir sarı köynək,

Səs salıbdı cəh-cəhilə.

Qulaqların şaxlayaraq,

Dinlədi o quşun səsin.

Sanki deyir sözlərini,

Dali verdən öz nəfəsin.

Səs ardıca gəzdi-gəzdi,

Toxdadı ta bala quşa.

Bir sap çəkib şapandından,

Vurdu onun qıçın daşa.

Topladı bir baş quzunu,

Günəş dağda əyiləndə.

İplə quşu sallayaraq,

Sürü ilə gəldi kəndə.

Uşaq evdə sevinərək

Anasından qərbil aldı.

İçinə də səpib buğda,

Arasına quşu saldı.

Qərbil içrə, buğda üzrə,

Bir qab duru su da qoydu.

Bir şədərə qapaq edib,

Dövrəsini iplə hördü.

Gecə boyu sarı köynək,

Yatmadan səs-səda saldı.

Səhər onu dolu görüb,

Uşaq dərin fikrə daldı...

Kəndlilərin Oxumaları

Ay kəndlilər toplanın,

Mahnı deyib oxuyaq.

Bir-birizə saplanın,

Uzun zəncir toxuyaq.

Hər addımdan bir salaq,

Boynuna ağaların.

Acı qışa son qoyaq,

Üzün görək baharın!

Kəndliyik ay ağalar.

Dərtliyik ay ağalar!

Yayda qan-tər içərik.

Sünbülləri biçərik.

Aclığımızdan qışda,

Şəhərlərə köçərik!

Turağayı uçanda,

Şahlar şərab içəndə.

Hər yandan qavularıq,

Kəndimizdən köçəndə!

Biz qıllıyıq tüklüyük.

Ömür boyu yüklüyük.

Hər nə dediz inandıq,

Biz qulağı tüklüyük!

Məktəb açılır yengi,

Fars deyək dingi-dingi.

Bir kimsə heç söyləmir,

«Begu binəm çi miygi?»

Qapını yağış döyür,

Ürəyimiz döyürür.

Biz burda titrəşirik,

O orda özün öyür!

Sarayda pulu sellə,

Təbim var məni yellə,

Doqtorlar deyirlər ki:

Kəndlidir, canım, vellə!

Ay qız, gözləri ala,

Dur pincə odun qala.

Şahı basdıracağam,

Nalçı yaxşı bax nala!

Çaylar çeşmələr dolar,

Sünbülü oraq yolar.

Azadlığa çıxarıq,

Güman ki bir gün olar!

Bağda çiçək əkərik,

Dibinə su tökərik.

Zalimlərin gözünə,

Ox tək axir çökərik!

Yaşıllıqdır meşəmiz,

İşləməkdir peşəmiz.

Biçiləcək şah kökü,

İtiliri teşəmiz!

Kəndliyik ay ağalar,

Dərtliyik ay ağalar!...

Molla Quran oxuyar,

Kəndli xəli toxuyar.

Xəlini apararlar,

Saraylara salarlar.

Sarayda əyləşərlər,

Qızıl şarab içərlər.

Kəndli qapıdan baxar,

Məni yandırıb yaxar.

Barmağını qaldırar,

Qırmız qanı damcılar.

Düşər xəli üstünə,

Ağ naxışda iz salar.

Göz  elə orda qalar.

Göz baxmaqdan qaralar.

Qan saralar saralar...

Kəndliyik ay ağalar,

Dərtliyik ay ağalar...

Düzlər

Min dil ilə keçmişlərdən,

Ey verən min xəbər, düzlər!

Mənə deyin dünya boyu,

Nələr gördüz, nələr düzlər?

Day ürəyim olub şan-şan,

Dünya dönüb, sanki zindan.

Doymuşam mən yaşayışdan,

Həyatda yox səmər düzlər.

Zalim qalır düz taxtında,

Xalqın açmır gül baxtında,

Həyatın ən xoş vaxtında,

Burda ölür hünər düzlər.

Qucağızı açın yara,

Gələn vardır baxtı qara.

E′tibar yox dünyalara,

Ömürdə yox bəhər düzlər.

Gəzdim

Ömrümün ilk baharında,

Çıxdım güllü bağı gəzdim.

Tapanmadım sevgilimi,

Solu gəzdim - sağı gəzdim.

Həyatımda bülbül ötrü,

İşvə satan bir gül ötrü.

Vətənim ötrü, el ötrü,

Şad-şad oldum saqi gəzdim.

Qəmə vermək ara üçün,

Dərtlərimə çara üçün.

Bir ürəyi yara üçün,

Min dərəni-dağı gəzdim.

Oldum düşməni zülmətin,

Bir vurğunu təbiətin.

Baxçasını məhəbbətin,

Ömrümün xoş çağı gəzdim.

Seyr edəndə ilk baharı,

Görcək itirdim şux yarı,

Düzgün deyir: «bir gül sarı,

Başdan başa bağı gəzdim!»

Nəşidə

Zəngan, Əbhər, ey xilqətin,

Sevinc dolu nəşidəsi!

Ellərimin məhrum qalan,

Nisgil saçan cəridəsi!

Kim deyir tarixin yoxdur?

Zirvəsisən tarixlərin.

Yeddi min il məkan olmuş,

Bayatlara hər bir yerin.

Hekmət qanı cari edən,

Ürəyisən, sən İranın.

Şamatı, Misri seyr edən,

Gözüsən Azərbaycanın.

neşidə: moqəddəs surudların şah beyti

şe´rin ən güzəl mesrai

Durma dedi

Dedim: səni sevirəm mən,

Kəndimizdə qalma dedi.

Dedim xoşdur bu göy çimən,

Burda oba salma dedi.

Dedim: sınaqdan çıxaram,

Dedi: mən də vəfadaram.

Dedim: şəhrə apararam,

Onda məni alma dedi.

Dedim: şəhrə od bağlaram,

Dedi: daha mən dığlaram!

Dedim: sənsiz mən ağlaram,

Ürəyimi çalma dedi.

Dedim: de bir nədir çaram?

Dedi: mən bir kəndli yaram.

Dedim: səndən ayrılmaram!

Belə fikrə dalma dedi!

Dedim: gəl bəs bir baş qaçaq,

Dedi: yol çox, quldur oyaq.

Dedim: eldir bizə dayaq.

Gözlə nağıl olma dedi.

Dedim: eli oyadaram,

Dedi: kəs bu dili balam.

Dedim: zorlu olub obam,

Elədə bəs durma dedi.